“11 январь куни Москвада қабул қилинган Арманистон, Россия ва Озарбайжон раҳбарларининг қўшма баёнотига мувофиқ минтақавий транспорт инфратузилмаларини блокдан чиқариш режалаштирилган. Шулар қатори, Озарбайжон жанубидаги Арманистон Мегри шаҳридан ўтувчи, Озарбайжоннинг Нахичеван автономиясига кирадиган йўлни тиклаш режалаштирилган.
У ердан Туркияга автомагистраль бор, бундан ташқари Шарур (Нахичеван) дан Туркиянинг Игдир томон янги темир йўлни давом эттириш режалаштирилган.
Туркия Озарбайжонга қуруқлик йўлагини олади, шу билан Каспий денгизи ва у ердан ўзини узоқ вақтдан бери турли хил “юмшоқ куч” ёрдамида мақсади бўлган Марказий Осиёга ўтади.
Туркия ва Озарбайжонда вақти-вақти билан арманистон орқали ўтадиган йўл “Турон йўлаги” деб номлайдилар. Албатта, масаланинг Арманистон, Россия ва Эрон учун муҳимлигини ҳисобга олган ҳолда, Боку ва Анқара ушбу атамани расмий равишда ишлатишдан қочишади, аммо бу масаланинг моҳиятини ўзгартирмайди.
Ушбу режа Эрдоған сиёсатининг мафкуравий асослари – нео-усмонлик, пантуркизм ва панисломизм, аниқроғи пан-суннизмга мос келади. Туркия ушбу соҳаларда ишламоқда, минтақадаги ўрни ва таъсирини оширмоқда.
Эрон ушбу лойиҳадан мамнун эмас. Теҳрон ҳар доим Озарбайжондан Нахичеван автономияси ва Туркияга бўлган қуруқлик йўлаги Эрон ҳудудидан ўтишига қизиқиб келган. Бу Теҳроннинг Бокуга таъсири, шу жумладан Озарбайжон ичидаги жараёнларга таъсири учун муҳим воситадир.
Аммо энди, агар коридор Арманистон-Эрон чегара чизиғи бўйлаб ўтса, бу таъсир кучи ўз ўзидан йўқолади. Савол: бу таъсир Арманистонга ўтмайдими?
Албатта йўқ. Туркия ва Озарбайжон Арманистонни иложи борича ўз транспорт марказларига таъсир қилишидан сақлашга интилади. “