O‘tgan kuni Behzod Hoshimov bilan emakhonalardan birida kilgan suxbatimiz shu xaqda b‘ldi.
Chech bir imtiyozsiz va davlatsiz oyoqqa turgan va rivozhlanishda davom etayatgan sohamiz bormi?
Albatta bor. Eng birinchi o‘rinda bu ruykhatga umumiyovkatlanishni qo‘shish mumkin. Butun duneda O‘zbekistonni tasvirla, deyishsa, Samarkand-u, Bukhorodan ham avval Uzbek taomlarini sanayi ketishadi.
Restaurant va ovkatlanish business uchun haham Uzbekistonning yuziga ailanganki, bu sektorda davlat y‘q, imtiyoz y‘q, bir quli egashi y‘q, katta foyda haham y‘q. Bu sohaga arzon kredit yHq. Katta cabinetlarga kirib undirib chiqiladigan soliq imtiozlari haqida esa gap bulishi mumkin emas.
Lekin sohada o‘ta kuchli rakobat bor. har yiliga yuzlab yangi tadbirkorlar kirib keladi, yuzlab tadbirkorlar rakobat kurashiga dosh bermay sohadan chiqib ketadi. Unda o‘nlab og‘ir muammolar boron (muammo va t‘siqlarning tarkibini, zhabki emas, k‘pincha davlatning o‘zi ustida). Hech kim sanamaidi, lekin bu soha rasmiy vanorasmiy ravishdosh mamlakatda eng ko‘p ishchi o‘rni yaratgan.
Buning uchun ham emak biznes Uzbekistonda rivolanishda, o‘sishda, kengayishda davom etmoqda. Margin kam, lekin baraka bor. Davlat yHqligi, yolgondan va imtiyozdan tashkarida bulgani uchun baraka bor.
Huddi nar holda, davlat va imtiyozlardan uzbek businessining ailanayotgan yana bir narsa sokhalarni sanash mumkin. Bu chakana savdo, bu textiles, sizga galati eshitilishi mumkin – go‘zallik salonlari va sartaroshxonalar, bu yuk tashish transporti, bu taxi hizmatlari.
Khulosa o‘rnida yana takrorlanadi to‘g‘ri: Uzbekistonliklar hayoti farovonroq qilish juda oson: davlat biznesga aralashmasligi, davlatning yordami va yordam keraklari rakobatli biznesga berilgan eng katta zarbaladi.
Muallif: bakiroo