Лукашенко “сиёсий меросидан” маҳрум бўлган

Лукашенко Кремль билан иттифоққа шу қадар киришдики, у ўзининг “сиёсий мероси”дан суверен “ҳокимият транзити” учун асос сифатида фойдаланиш имкониятидан маҳрум бўлди. Яъни у Назарбоев модели бўйича ўз сиёсий тизимини сақлаб қолиш имкониятидан маҳрум бўлди.

Албатта, Москва ҳар қандай ҳолатда ҳам Лукашенконинг тўсатдан вафот этган тақдирда меросхўрини танлашга ёки сайлов натижаларига қандайдир таъсир кўрсатади. Бироқ, Беларус сиёсий элитаси Москвадан узоқлашиш ва суверенитет имкониятини сақлаб қолади. Москва ҳар қандай танловни, шу жумладан Николай Лукашенкони ҳам қабул қилади.

Аммо ҳозир вазият тубдан ўзгарди. Путин назарида Лукашенко салмоғи камайган. У ниҳоят Москва учун Юрий Лужков ёки Аман Тулеев каби сиёсий саҳнада постсовет фахрийларидан бирига айланди, унинг кетиши ҳудудни бутунлай Кремлнинг ихтиёрига топширади. Лукашенко узоқ вақт давомида муваффақиятли маневр қилиб, Кремлни “кўп векторли сиёсат” билан ҳисоблашишга мажбур қилган бўлсада, Москвага қарши кескин ҳаракатлар ва баъзида ҳақоратли риторикалари… энди буларнинг барчаси тугади.

Айтиш мумкинки, ҳозирда Кремль Лукашенко кетаётган пайтдаги вазият устидан тўлиқ назоратни қўлга киритиш каби узоқ муддатли стратегик мақсаддан келиб чиқиб, Лукашенкодан сиёсий кўмак эвазига ҳеч қандай аниқ имтиёзлар талаб қилмаган.