Қирғиз «демократлари» хавотирда – президент ваъда қилган сиёсий барқарорлик демократияга таҳдид солмоқда. Қирғизистоннинг ёш демократияси 2005 йилги инқилобда туғилган. Ўшандан бери у бир қатор оғриқли зарбаларни бошдан кечирди.
Бундан ташқари, у ҳали ҳам коррупция ва уюшган жиноятчилик таъсирида. Иқтисодий муаммолар ҳам мавжуд: Хитойдан олинган кредитлар, чет элдан келган мигрантларнинг пул ўтказмалари (бу ЯИМнинг 28% 8,5 миллиард АҚШ доллари) + пандемия.
Қирғизистон “демократияси” демократияга деярли ўхшамайди, Жапаров коррупцияга қарши курашни ўзининг сайлов кампаниясининг асосий мавзусига айлантирди.
Овоз беришнинг дастлабки натижалари эълон қилингандан сўнг, у одамларга қашшоқлик ва ишсизликни енгишга, чет элга иш излаб кетган 2 миллион фуқарони ватанига қайтаришга ваъда берди.
У 2-3 йил ичида мамлакатни инқироздан олиб чиқишни режалаштирмоқда, унга керак бўлган ягона нарса – бу сиёсий барқарорлик.
Қирғизистондаги сиёсат – бу элита ўртасидаги зиддият ва ташқи омил, яъни мамлакатнинг Россия, АҚШ, Туркия ва Хитой билан муносабатлари.
Оммавий ахборот воситаларига мурожаатида Жапаров “менинг сўзларимни, шунингдек, сиёсатчилар ва давлат амалдорларининг сўзларини кесиб ташламасликни ва уларнинг гапларини ўзингизнинг изоҳларингиз билан бошқа контекстда ишлатмасликни талаб қиламан”. Агар ОАВ ушбу буйруққа бўйсунса, улар журналистларга босим ўтказмайди.
Бироқ маҳаллий “демократик доиралар” сиёсий барқарорлик мамлакатда демократик жараёнларга халақит беришидан ва кучли рус ҳокимияти рус модели асосида қурилиши мумкинлигидан хавотирда.